تبليغاتX

پاتوق بچه های دلیجان
وبلاگ خبري و فرهنگي شهرستان دليجان
سلام دوستان سعی داریم توی این پست نظر شما را در مورد مشکلات و معضلات حال حاضر دلیجان بدانیم  و در پی ارایه راهکاری برای حل آن باشیم.لطفا در قسمت نظرات مشکلات و معضلات عنوان شده در این قسمت را اولویت بندی کنید و در مورد راهکارها و یا علل آن توضیح دهید.

فکر می کنید کدامیک با اهمیت تر و مهم تر از بقیه می باشد و برای حل آن چه راهکاری دارید.



1-عدم استفاده از نیروهای بومی در ادارات و بانک های دلیجان

2-رشد قارچ گونه و بی پایه و اساس و بدون برنامه جمعیتی و اسکانی از نظر مباحث علم شهر نشینی

3-گسترش نامنظم جغرافیایی و منطقه ای صنایع و نهایتا آلودگی هوا

4-ضعیف بودن فضای رسانه ای و مطبوعاتی در دلیجان

5- معضل درمانی و فقدان امکانات درمانی در تنها بیمارستان دلیجان

6-عدم توجه به جاذبه های توریسم کل منطقه علی رغم داشتن پتانسیل های بالا

7-ضعیف بودن ارتباط نهادهای مختلف شهری با نخبگان آکادمیک دلیجان برای استفاده از دیدگاه هایشان

.

.

.

.

.


در مورد گزینه های مختلف مفصلا در پست های آتی صحبت می کنیم.

اما خیلی مهمه بدونیم نظر و دیدگاه شما چیه؟؟؟؟

پیشاپیش مممنوم از توجه و نظرات ارزشمند شما


+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت   توسط دلیجان20  | 

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کاروانسرای دودهک در ساحل شرقی رودخانه قم‌رود قرار دارد. قدمت آن به دوره صفویه باز می گردد.

ابعاد آن۷۰/۵۳ در ۶۰/۵۳ ‏متر است و در هر یک از د یوارهای شمالی و شرقی و غربی آن سه برج تعبیه شده که نشان می‌دهد کاروانسرا شبیه به یک قلعه نظامی بوده‌است. پس از عبور از دروازه ورودی کاروانسرا، ایوانی به طول۳۰/۱۱ متر۹۰/۳ متر وجود دارد که انتهای آن با پله‌هایی به حیاط متصل می‌شود. ایوان‌های جنوبی و غربی آن که بعد از ایجاد بنا ساخته شده‌اند، دارای فرورفتگی‌هایی در دیوار هستند.

ایوان شرقی بر روی یک آب انبار زیرزمینی ساخته شده‌است. در سمت راست ایوان دو اطاق ساخته شده که اولی مربعی با ضع ۸/۴ ‏مترو پوشش گنبدی است که درگذشته به وسیله یک در بزرگ به اطاق کناری ارتباط داشته‌است. این اطاق نمازگاه کاروانسرا بوده‌است. چهارگوشه کاروانسرا مشابه یکدیگر نیستند. گوشه‌های شمال شرقی و جنوب غربی برای نگهداری بار و دوگوشه دیگر به عنوان اصطبل مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند.

پی‌های این بنا از سنگ و بقیه بنا از آجر ساخته شده‌است. حیاط این کاروانسرا۲۰/۲۷ ‏متر طول و ۱۰/۲۷ ‏متر عرض دارد.

عکسی زیبا از کاروانسرای دودهک


از مسئولین انتظار می رود نسبت به بازسازی و نگهداری از این مجموعه توجه و اهتمام بیشتری داشته باشند.




+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت   توسط دلیجان20  | 

شعر زير سروده آقاي غلامعلي صفري است و در مورد شخصيت ها و اهالي دليجاني است كه الان در قيد حيات نيستند.به اميد توجه شما

((جولانگه عبرت بود اين خانه كه داني))

در گلشن احباب ز ياران خبري نيست

رفتند ز دنيا و از ايشان خبري نيست

نا خوانده غزل بلبل خوشخوان به گلستان

زان مرغ نواخوان به گلستان خبري نيست

از ملاغلام بن جواد آن كه حسين است

در فضل و كمالات فراوان خبري نيست (1)

از سيد ضيا واعظ شهر و آقا يوسف

جز نام به جا مانده از ايشان خبري نيست (2)

وز شيخ صراحت سخن خوب دليجان

غفاري آن مرد سخندان خبري نيست

شيخي كه جواد است يقين كنيه و نامش

پيشواي مرق خطه ي كاشان خبري نيست (3)

از ملاحسين علي آن  زاده ي باقر

سرچشمه تقوا گل ايمان خبري نيست (4)

ملاي ابوالقاسم دوران كه اميني است

از علم قرآنش و رحمان خبري نيست (5)

از بانگ رساي به نبيا عربي اش

در فاتحه و ختم عزيزان خبري نيست

از حايري آن شيخ امامان جماعت

در مسند والاي امامان خبري نيست (6)

غفاري آن سيد محمد كه تو ديدي

زان اسوه معلم به دبستان خبري نيست

از هيبت و از زمزمه ي درس و كلاسش

زان شاعر خوش طبع به دوران خبري نيست (7)

از هاشمي آن سيد والا كه تقي بود

در مدرسه و جمع مديران خبري نيست (8)

از مهر حسين آقا خليلي به دبستان

با كودك از درس گريزان خبري نيست (9)

از سيد شهاب آقا ميرزاي جلالي

در هندسه و جبر و حسابان خبري نيست(10)

از رحمت حق باقري آن پير موذن

در مسجد جامع به دليجان خبري نيست (11)

از حاج علي اصغر و عزت به محرم

زان تعزيه گردان خوش الحان خبري نيست (12)

از مرد شريف اشرفي آن مومن ملا

پور علي اكبر پس پيش خوان خبري نيست (13)

معمار دليجان كه تقي رجبي بود

با هر دو برادر بنگر هان! خبري نيست (14)

از شهره ي شهر من و تو ملا مصيب

ياريگر ياران و غريبان خبري نيست (15)

در مكتب ملا باقر آن غرفه ي متروك

از عم جزو قاري قرآن خبري نيست (16)

از قلعه ي ملا باقر و كوي ميان ده

جز خانه و كاشانه ويران خبري نيست

هر خانه و خشتش اثر شور و حياتي است

اينجا كه جز از جغد نواخوان خبري نيست

جولانگه عبرت بود اين خانه كه داني

اين آيد و آن مي رود از آن خبري نيست!!!


1-ملاغلامحسين غفاري واعظ و اهل منبر

2-سيد ضيا الدين غفاري واعظ شهر و فرزندش آقا يوسف

3-حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ محمد غفاري عالم برجسته كه سالهاي سال از عمرش را در راه ارشاد مردم دليجان و مرق كاشان سپري كرد.

4-ملا حسينعلي اميني

5-ملا ابوالقاسم اميني

6-حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ مصطفي حايري امام جماعت مسجد جامع دليجان

7-حاج سيد محمد غفاري اول فرهنگي و شاعر خوشنام دليجان

8-سيد تقي هاشمي معلم و مدير تلاشگر و فرهنگي شريف شهر دليجان

9-حاج حسين آقا خليلي از فرهنگيان بنام شهر

10-سيد شهاب جلالي دبير تلاشگر رياضيات دليجان

11-حاج رحمت الله باقري مداح و موذن خوش صدا

12-حاج علي اصغر محمدي و حاج عزت الله باقري

13-حاج غلامرضا اشرفي

14-استاد تقي رجبي و برادرانش استاد احمد و حاج علي رجبي از معماران بنام شهر دليجان

15-ملا مصيب ابراهيمي

16-ملا باقر اميني مكتب دار دليجان

غلامعلي صفري-دليجان تير ماه 1384

 

+ نوشته شده در  شنبه دوم آبان 1388ساعت   توسط دلیجان20  |