چند روز پیش دکترآریانپور کاشانی فرهنگ نویس معروف کشور به دعوت دانشگاه پیام نور دلیجان به دلیجان  آمده بودند و سخنرانی جالبی داشتند. وی در مورد راههای حفظ زبان فارسی در مقابل هجوم کلمات غربی سخن گفتند و برضرورت معادل سازی در زبان فارسی و ارائه  واژه های جایگزین که کوتاه و کم سیلاب و با تلفظ آسان باشند تأکید داشتند.

یکی از نکاتی که ایشان اشاره نمود لزوم استفاده از گویش های محلی ایران برای کمک به زبان رسمی فارس در جهت معادل سازی بود .یعنی می توان از کلمات ٬ اصطلاحات  پیشوند ها ٬پسوند ها و دستور زبان گویش های متنوع کشوربرای معادل سازسی در مقابل واژگان بیگانه استفاده نمود .

گویش دلیجانی به عنوان یکی ازشاخه های زبان کهن فارسی پهلوی در حال زوال است . دیگر کودکان این شهر برخلاف کودکان بیست ـ سی سال قبل هیچ ارتباط و آشنایی با گویش دلیگونی ندارند. این یک فاجعه فرهنگی است که لطمه شدیدی اول به هویت فرهنگی این شهر و بعد به غنای زبان فارسی وارد می کند.

بله زبان فارسی همانند ساختمان چهل ستونی است که ستون های کلفت و نازکی استحکام  آن را حفظ کرد اند . اگر قرار باشد که گویش های محلی ایران به تدریج بر اثر غفلت و بی توجهی فرهنگی همه ما فراموش شوند این ستون ها به تدریج از زیر ساختمان زبان فارسی فرو می ریزند و غنای  پشت جبهه فارسی دری شدیدا آسیب می بیند.  

به خاطر حس ملیت مان نیز که شده است خرده فرهنگ های محلی و هویت های بومی خود را نیز ارزشمند حساب کنیم .

نوشته سید مهدی رضوی